Fysieke eigenschappen

Smilodon was ongeveer even groot als de grootste moderne katten, maar was een stuk robuuster gebouwd. Het had een verkorte lendenregio van de ruggengraat, hoge schouderbladen, korte staart en brede ledematen met relatief korte poten. Smilodon is het bekendst om zijn relatief lange hoektanden, welke het langst zijn van alle gevonden sabeltandkatten, van ongeveer 28 cm in de grootste soort, S. populator. De tanden waren slank en hadden fijne kartelingen aan de voor- en achterkant. De schedel was robuust geproportioneerd en de snuit was kort en breed. De jukbeenderen waren diep en wijd, de schedelkam was prominent en het voorhoofdsbeen is lichtelijk bol. De onderkaak had een uitsteeksel aan beide kanten van de voorkant. De bovenste snijtanden waren groot, scherp en enigszins naar voren gericht. De onderste snijtanden waren breed, gebogen en in een rechte lijn geplaatst.

Er is enige discussie geweest of er seksuele dimorfie bestond bij de Smilodon. Sommige studies van de S. fatalis hebben weinig onderscheid tussen de geslachten kunnen vinden. Een onderzoek uit 2012 vond echter dat, hoewel fossielen van de S. fatalis minder variatie in onderling formaat tonen dan moderne Panthera, zij wel dezelfde verschillen tussen de geslachten tonen in sommige eigenschappen.

 

Grootte

S. gracilis was de kleinste soort, geschat op 55 tot 100 kg gewicht, ongeveer het formaat van een jaguar. Het was vergelijkbaar tot zijn voorganger Megantereon van hetzelfde formaat, maar zijn gebit en schedel waren geavanceerder, en kwam hiermee in de buurt van S. fatalis.

S. fatalis zat qua formaat tussen S. gracilis en S. populator in. Het woog van 160 tot 280 kg en bereikte een schouderhoogte van ongeveer 100 cm en een lengte van 175 cm. Het was vergelijkbaar van grootte met een hedendaagse leeuw, maar was robuuster en gespierder, en woog hierdoor meer. Zijn schedel was ook vergelijkbaar met die van de Megantereon, het was echter massiever en had langere hoektanden.

S. populator was wellicht de grootst bekende katachtige, met een gewicht van 220 tot 400 kg, en één schatting van wel 470 kg. Het had een schouderhoogte van 120 cm. Vergeleken met S. fatalis was het robuuster en had een langere, nauwere schedel met een rechter bovenprofiel, hoger gepositioneerde neusbeenderen, een meer verticale achterkant van de schedel, massievere middenvoetsbeentjes en relatief langere voorpoten vergeleken met de achterpoten.

 

Illustraties

Sabeltandkatten zijn, door artiesten als Charles R. Knight in samenwerking met verschillende paleontologen, in de vroege 20ste eeuw vaak neergezet met uiterlijke eigenschappen die sterk lijken op die van moderne katachtigen. In 1969 werd door paleontoloog G. J. Miller verondersteld dat Smilodon er juist erg verschillend uit zou hebben gezien, meer gelijkend op een buldog, met een lagere liplijn (om toe te staan dat de kaak wijd kan openen zonder het gezichtsweefsel te scheuren), een meer teruggetrokken neus en lager geplaatste oren.

Tekenaar Mauricio Antón (gespecialiseerd in het recreëren van uitgestorven diersoorten) en co-auteurs weerlegden dit in 1998 en veronderstelden dat de kenmerken van de Smilodon niet zo veel zouden hebben verschild van de moderne katachtigen. Antón wees erop dat dieren zoals het nijlpaard hun bek wijd kunnen openen door het vouwen van hun mondkringspieren, en dat een zulke spierbezetting zich ook voordoet in moderne grote katachtigen. Antón stelde dat de methode van het phylogenetic bracketing (waar de kenmerken van de meest gelijkende levende naverwant van een fossiel wordt gebruikt als referentie) de meest betrouwbare manier is om het uiterlijk te bepalen van een prehistorisch dier, en de katachtige Smilodon restauraties van Knight zouden daarom nog steeds accuraat zijn.

 

Vachtpatronen

Smilodon en andere sabeltand katten zijn gereconstrueerd met zowel effen als bevlekte vacht, welke beide mogelijk worden geacht. Onderzoeken naar moderne kattensoorten hebben uitgewezen dat er een verband is tussen het habitat en de markering van de vacht. Maar sommige uitzonderingen hierop, zoals de vacht van de leeuw en de tijger, maken het onmogelijk om een definitieve voorspelling te doen uit enkel fossielen.

Bron: Wikipedia

De Sabeltandtijger uit de Noordzee

De Sabeltandtijger uit de Noordzee

De Sabeltandtijger uit de Noordzee
Nu bestellen